Honden en Kinderen:



Hieronder mijn ervaring en ideeën over het hebben van honden en kinderen. Het aanschaffen van een hond als je al kinderen hebt, of beginnen aan een hond als je ook plannen hebt om aan kinderen te beginnen.
Zelf hebben we 2 kinderen. Op het moment van schrijven is Ian 3 jaar en Norah 1 jaar. We zijn begonnen met de honden (herplaatser) Luca en puppie Likozi. Daarna kwamen bij ons de kinderen. En daarna kwam Nanyanika erbij.



Volwaardig ZELFstandig gezinslid:
De Rhodesian Ridgeback staat bekent als een kindvriendelijke hond. Maar ook als een slimme, eigenwijze, eigenzinnige, eigengereide en zelfdenkende, zelfstandige hond. Tel even voor de grap de woorden EIGEN en ZELF bij elkaar op. Het is dus een hond waar je in je huishouden wel degelijk rekening dient te houden. Hij is je maatje, niet je ondergeschikte. Hij telt volledig mee in je huishouden en neemt geen genoegen met een plaats achteraf.
Als je kinderen hebt, zal je dus een gezinsuitbreiding krijgen met een volwaardig gezinslid erbij. Hij zal dus ook de nodige aandacht moeten krijgen. Net als bij een baby in huis, heeft een pup dus ook veel aandacht nodig om de basisbeginselen te leren. Bij een hond zullen de fases iets sneller gaan als bij de fases die een kind doormaken het eerste jaar. Maar het is niet minder heftig. Binnen een jaar ga je met een hond van baby naar puber! LET OP dus. Bij een kind heb je daar gemiddeld
10 jaar voor. Bij een pup tot jonge hond gaat het snel en intensief.



Gezinsuitbreiding:
Ook is het bovenstaande van kracht als je zelf denkt aan gezinsuitbreiding. Natuurlijk zijn er prachtige verhalen van mensen die een pup op willen laten groeien met een klein kind. Ja heel leuk allemaal en het KAN ook goed gaan. Helaas is dit aan weinig mensen besteed dat dit ook afloopt met een: ‘ze leefde nog lang en gelukkig’.
Het is per gezin dus afhankelijk hoe je in het leven staat. En hoe je er mee omgaat of een Rhodesian Ridgeback in je gezin past. Denk er goed over na. Wat gebeurt er als je hond opschrikt in zijn slaap van je net rondkruipende peuter? En je hond snept naar je kind? Wie is er dan schuldig? De hond of het kind? Of jij als ouder?
De hond heeft een instinct. Als er gevaar is of dreigt zal hij ‘praten’ met zijn gegrom, geblaf of tanden. Of een combinatie daarvan.
Een peuter is absoluut nog niet tot het volle verstand gekomen. Dus zal alles leuk vinden. Een slapende hond of knuffelbeer geeft niet zo’n groot verschil in zijn beleving. En zal dus, zoals met al het speelgoed, het betasten, erin knijpen of in zijn mond stoppen. En ja, dat doen ze ook bij de hond.
Als ouder train je de hond. Als ouder ben je verantwoordelijk voor je gezin. En als je het goed begrijpt vat ik de hond ook onder het woord ‘gezin’. Als ouder moet je er dus van bewust zijn dat de hond en het kind veilig naast elkaar kunnen leven.
Een hond is niet te vertrouwen het blijft een dier. Maar een kind is ook niet te vertrouwen, het is een kind dat zijn volle verstand nog niet heeft en nog niet als ons kan redeneren. BESEF dat een oudere opgevoede hond ook niet zo kan beredeneren als jij dat kan als volwassen persoon.
Houd er rekening mee dat je een kind en hond ( of enig ander dier) NOOIT samen zonder toezicht kunnen leven. Ze hebben beide (hond EN kind) jou begeleiding nodig.



Consequent:
Het toverwoord voor honden en kinderen is gelukkig hetzelfde, als je naar opvoeding kijkt. Namelijk: CONSEQUENT zijn in je handelen. Zowel de hond als je kind hebben er baat bij. Je kind zal op ten duur snappen dat hij iets uitzonderlijks toegezegd krijgt. Omdat jij als ouder en je kind dezelfde taal spreken en je kan het dus uitleggen aan je kind.
Je hond zal echter nooit begrijpen waarom hij de ene keer wel op de bank mag springen en de andere keer niet. Je spreekt immers niet dezelfde taal als de hond. Je kan het hem dus niet uitleggen. Wees dus altijd consequent. Dat begrijpt een hond namelijk wel!

Vanuit mijzelf bekeken heb ik veel problemen kunnen overwinnen met mijn reu Luca door hem duidelijkheid te verschaffen in de situatie. Luca is een herplaats hond en wij weten niks van zijn voor geschiedenis. Dus de angst voor het onverwachte kwam er nu in deze situatie uit. Wij hebben Luca gelukkig goed kunnen begeleiden door een combinatie van factoren. Waarin CONSEQUENT zijn een hoge factor had. En niet alleen naar Luca toe, maar ook naar Ian
( en nu ook Norah) toe. Het is een combinatie in opvoeding die je moet maken.
Alleen je hond opvoeden heeft geen zin. Je moet ook je kind ermee opvoeden.



Problemen voorkomen:
Als je zelf ervan overtuigt bent dat je erover nagedacht hebt hoe je gaat handelen met je hond voor er kinderen komen. Neem dan ook mee in je gedachte wat je zal doen als er problemen tussen je kind en de hond zich gaan voordoen. Een hond neem je voor levenslang in huis. Niet voor even, en dan weer even makkelijk op een markt plaats te koop aanbieden. Dat doe je ook niet met je kinderen. ( ja heus ook je kinderen wil je weleens achter het behang plakken) en aangezien je hond toch echt een gezinslid is, zal je erover na moeten denken wat je in verschillende situaties zou gaan doen.



Oudere kinderen:
Ook als je kinderen hebt is het consequent handelen heel erg belangrijk. Ook al zijn kinderen soms wat ouder. Ook oudere kinderen willen weten waar ze aan toe zijn. Zo ook de relatie tussen hond en kind.

Een Rhodesian Ridgeback is tussen de 35 en de 45 kilo. Daarbij zijn het jachthonden. Hebben ze een bespiering en een kracht van heb ik jou daar. Menig volwassen persoon word nog wel eens verrast door de kracht van een Rhodesian Ridgeback. En zal de lijn moeten loslaten, willen ze zichzelf geen ongeluk vallen. Vraag je eens af of het verstandig is om een kind van 12 jaar jou hond alleen uit te laten. Misschien is 16 jaar ook nog wel te jong? Natuurlijk ligt dit weer aan de situatie thuis. En hoe de hond is. Maar denk er eens over na.
Bijv. Jou hond hoeft niet de aanstichter te zijn van een vechtpartij. Maar kan er wel in verzeild raken. Is jou kind daar tegen bestand? Weet hij hoe hij handelen moet?



Eigen plaats:
Een hond heeft recht op zijn eigen plaats in huis. Maar een kind heeft dat zeker ook. Die 1,5 vierkante meter van een hond ten opzichte van 40 vierkante meter die een kind heeft, mag best beschermt worden. Dus je kind blijft uit de buurt van de slaapplaats van de hond. De enige die dat kan beschermen voor zowel je kind als hond, ben jij als volwassene. Als jij het niet doet, doet je hond het. En als je hond het doet, staat tie gelijk negatief in de krant de volgende dag. Zorg ervoor dat je er als ouder bent voor je kind en voor je hond.



Herplaatser:
Hoe vaak ik al niet een herplaatser voorbij heb zien komen met de opmerking dat er gezinsuitbreiding komt en dat de hond dat een beetje raar vind….sorry, maar als echt wil dat er samen geleefd word dan kan dit ook. Zeker als je op een goede mannier de hond van jongs af aan leert hoe hij dient om te gaan met kinderen.
Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Er zijn honden die in de herplaatsing zitten of in het asiel, die het niet geleerd zijn. En die echt bang zijn voor kinderen. Neem dan ook niet zo’n hond op in je gezin als je denkt ook zelf nog kinderen te willen. Maar wacht op een hond die wel met kinderen om kan gaan.



Pup:
Ook bij een pup in huis nemen. Zorg ervoor dat hij gesocialiseerd word met kinderen. Kinderen kunnen onverwachts uit de hoek komen. Zorg dat je hond daar mee leert omgaan. Is het niet voor je eigen kinderen, dan is het wel het gemak dat hij de kinderen op straat van een ander niks aandoen. Of dat ze je kleinkinderen of je buurkinderen ook leuk vinden. Het is altijd makkelijk als een pup hier al mee leert omgaan. Leert hij dat niet? Dan kan dit problemen geven in de toekomst.



Tot slot:
Ik ben ervan overtuigd dat kinderen en honden heel goed samen kunnen leven. En dat ze er ook beide zeer gelukkig van worden. Ook is het belangrijk voor een kind om te leren zorgen voor een dier. Dus erbij betrokken zijn hoe het allemaal bij een hond werkt is alleen maar heel erg leuk!



Ik schrijf dit stuk dus niet om je erg bang te maken. Maar wel tot bewustwording van waar je mee bezig bent.
met vriendelijke groet,
© Nathascha den Herder


(ik gebruik voor kinderen en honden vaak ook het woord ‘hij’. Hiermee kan zowel een mannelijke als een vrouwelijke vorm mee bedoeld worden. Maar het schrijft en leest zo wat makkelijker)